Τα κόμματα που δεν εξυπηρετούν τα χρέη τους δεν πρέπει να συμμετέχουν στις εκλογές

Τα κόμματα που δεν εξυπηρετούν τα χρέη τους δεν πρέπει να συμμετέχουν στις εκλογές

Του Πέτρου Αγρέβη – Χασάπη

Κακά τα ψέματα, όταν ένα κόμμα δεν μπορεί να διαχειριστεί τα οικονομικά του, όταν ζει το ίδιο το κόμμα με δανεικά τα οποία δεν μπορεί να αποπληρώσει, προφανώς και δεν μπορεί να διαχειριστεί τα δημόσια οικονομικά και τις περιουσίες των πολιτών. Η υποστήριξη της αντίθετης άποψης συνιστά παραλογισμό.

Εδώ στην Ελλάδα, μαζί με όλες τις άσχημες πρωτιές που κατέχουμε διεθνώς είναι και αυτή. Κόμματα που χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια και δεν μπορούν να τα αποπληρώσουν, κατέχουν την εξουσία και διεκδικούν να σώσουν τα δημόσια οικονομικά και τα οικονομικά των πολιτών. Θα πρέπει να είναι κάποιος πολύ αφελής πολιτικά για να τα εμπιστεύεται. Και όμως φαίνεται ότι υπάρχουν πολλοί τέτοιοι.

Και καλά, ας πούμε ότι οι ψηφοφόροι παρασύρονται από τα ΜΜΕ, από τα ψευτοδιλήμματα και από τον καλλιεργούμενο φόβο της ακυβερνησίας. Όμως, πέρα από τα ίδια τα κόμματα, τα μέλη και τα στελέχη των κομμάτων αυτών γιατί να μην έχουν κάποια προσωπική ευθύνη, αλλά να μας εξαπατούν και να μας «δουλεύουν» κατάμουτρα;

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή δύο κόμματα στην Ελλάδα που το καθένα χρωστάει στις τράπεζες πάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ και τα οποία ποσά προφανώς ποτέ δεν πρόκειται να αποπληρώσουν. Κι όμως τα στελέχη τους και τα μέλη τους είναι εδώ, μας εξουσιάζουν και κουνούν το δάκτυλο αυστηρά στον ελληνικό λαό, επιβάλλοντάς του λιτότητα, οικονομική εξόντωση, εθνική ταπείνωση, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, εγκλεισμό, εμβόλια με το ζόρι, ατομικό έλεγχο, εμφάνιση προσωπικών δεδομένων σε κάθε πορτιέρη κ.λ.π.

Τα κόμματα αυτά έπαιρναν κατά το παρελθόν δάνεια με εγγύηση μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις, καθόσον θεωρούσαν ότι θα είναι για πάντα το μόνιμο δίπολο εξουσίας και εκμετάλλευσης της κοινωνίας. Λόγω όμως της χρεοκοπίας, των μνημονίων και των πλειστηριασμών που επέβαλαν στον ελληνικό λαό, αναγκάστηκε το πολιτικό σύστημα να αφαιρέσει την εγγύηση των μελλοντικών κρατικών επιχορηγήσεων και να τίθεται τώρα ως εγγύηση το 50% της επιχορήγησης του τρέχοντος έτους. Όμως ούτε αυτή η ρύθμιση αποδείχθηκε αποτελεσματική, καθόσον τα χρέη των δύο αυτών κομμάτων αυξάνονται αλματωδώς. Και ναι μεν αυξάνονται εν πολλοίς λόγω τόκων, αλλά αυτό σημαίνει ότι δεν εξυπηρετούνται.

Απαιτούνται πιο δραστικά μέσα

1. Κατ’ αρχήν πρέπει να απαγορευτούν εντελώς τα δάνεια στα πολιτικά κόμματα, καθόσον δεν έχουν καμία περιουσιακή φερεγγυότητα για την αποπληρωμή τους. Τα κόμματα, πέρα από την κρατική χρηματοδότηση (θέμα που πρέπει κι αυτό πλέον να μπει στο δημόσιο διάλογο) πρέπει να μπορούν να επιτυγχάνουν και ιδιωτική χρηματοδότηση, αλλά πάντα με απόλυτη διαφάνεια. Δηλαδή με ανάρτηση των ποσών και των προσώπων που τα χρηματοδοτούν στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», καθώς και των ισολογισμών τους και των οικονομικών καταστάσεών τους, ώστε να μπορεί να τα ελέγχει κάθε πολίτης. Εάν αποκρυβεί  έστω και ένα ευρώ, το κόμμα θα πρέπει να εκπίπτει αμέσως των εξουσιών που κατέχει και να μην συμμετέχει στις εκλογές.

2. Επίσης δεν πρέπει να συμμετέχουν στις εκλογές κόμματα που χρωστούν και δεν μπορούν να εξυπηρετούν κανονικά τα χρέη τους. Αυτό είναι ένα μέτρο αυτοπροστασίας του λαού, σεβασμού της δημοκρατίας και αυτοσεβασμού του ίδιου του εαυτού μας ως υπεύθυνων πολιτών.

3. Εάν τώρα ένα κόμμα δημιουργεί χρέη προς πιστωτές, τότε αφενός θα πρέπει να παρακρατείται μέχρι και το 70% της αποζημίωσης των βουλευτών του για την εξυπηρέτηση του χρέους του, αφετέρου θα πρέπει να να είναι συνυπεύθυνα συμμέτρως με την προσωπική τους περιουσία, όλα τα μέλη του κόμματος. Σύμφωνα με την επιστήμη του Συνταγματικού Δικαίου αλλά και της Πολιτειολογίας, «κόμμα είναι ομάδα πολιτών, που στόχο έχουν την κατάκτηση της εξουσίας». Εσείς το βλέπετε λογικό, «στη μάσα να είναι όλοι μαζί, αλλά στα χρέη να είναι όλοι ανεύθυνοι»; Όλοι λοιπόν θα πρέπει να είναι συνυπεύθυνοι.

Εδώ στη χώρα μας, εμφανίζονται κόμματα με δήθεν ένα εκατομμύριο μέλη, που σημαίνει πως από 300 ευρώ το κάθε μέλος να έβαζε, θα εξοφλούνταν πλήρως τα χρέη. Αυτό λοιπόν θα πρέπει να ισχύσει. Θα πρέπει ο κάθε πολίτης που θέλει να είναι μέλος ενός κόμματος, να αναλαμβάνει και τις ευθύνες αυτής της επιλογής του, όπως το κάνει όταν συμμετέχει σε οποιοδήποτε συλλογικό φορέα, σε οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο.

Ξέρω, ότι πολλοί και ειδικά τα στηρίγματα του σάπιου συστήματος, οι κρατικοδίαιτοι αριστεροί, θα διαφωνήσουν με τα πιο πάνω. Όμως, αν θέλουμε πραγματικό εκδημοκρατισμό και διαφάνεια στην Ελλάδα και όχι να συνεχίσουμε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, πρέπει να ληφθούν δραστικά μέτρα. Πρέπει να βγούμε το ταχύτερο από το σπιράλ της παρακμής και της εθνικής καταστροφής στο οποίο έχουμε εισέλθει.

 

 

Share

Αυτό το διαβάσατε;